ای لنگر تسکین !

ای تکانهای دل !

                       ای آرامش ساحل

با توام

          ای نور!

                       ای منشور!

ای تمام طیفهای آفتابی !

ای کبود ارغوانی !

                          ای بنفشابی !

با توام ای دلشوره شیرین !

                                         ای شادی غمگین ! 

با توام

          ای غم !

                      غم مبهم !

ای نمی دانم!

هرچه هستی باش!

                               اما کاش ......

نه،جز اینم آرزویی نیست :

هرچه هستی باش !

                             اما باش !       

گسترده تر از عالم تنهایی من، عالمی نیست

غم آنقدر دارم که می خواهم تمام فصلها را

بر سفره رنگین خود بنشانمت، بنشین غمی نیست